Słowa mają moc. To, co mówisz o dziecku, może stać się jego prawdą.

 


Wybiórczość pokarmowa to trudne doświadczenie zarówno dla dziecka, jak i dla rodzica.

 Rodzic mierzy się z bezsilnością, martwi się o zdrowie i rozwój, a dziecko – często z lękiem i napięciem przy stole.

W takich momentach łatwo zapomnieć, że słowa, których używamy, mają ogromny wpływ na to, jak dzieci, młodzież postrzega siebie i swoje trudności.

💬 Jo Cormack, autorka i terapeutka zajmująca się problemami związanymi z jedzeniem u dzieci, podkreśla:

„Mówiąc dziecku, czego nie potrafi, palimy mosty”.


 Etykiety, które ranią

Kiedy mówimy przy dziecku:

  • „On nic nie je”

  • „Ona jest taka wybredna”

  • „Nie lubi dotykać jedzenia”

  • „Nie chce siedzieć przy stole”

…nie zdajemy sobie sprawy, że przypinamy mu etykietę.

🔗 Etykiety tworzą samospełniające się proroctwo:
➡️ dziecko zaczyna wierzyć, że coś jest z nim nie tak.

Zamiast szukać rozwiązań, definiuje siebie przez trudności:
„Jestem wybredny”, „Nie jem normalnie”.
To potęguje lęk i opór wobec jedzenia.


Dzieci nas słyszą

Rodzice muszą pamiętać, że dzieci mają uszy – słyszą, analizują i czują to, co się o nich mówi.

🗣 Rozmowy o problemach z jedzeniem powinny odbywać się z dala od dziecka, np. z:

  •  nauczycielką w przedszkolu lub w szkole

  • babcią czy dziadkiem

  •  terapeutą lub specjalistą

➡️ Dzięki temu dziecko nie czuje, że jego trudności są głównym tematem rodzinnych dyskusji.

 

 

Masz dziecko z wybiórczością? Mam na to sposób – obserwuj mój Instagram! 

 

Potrzebujesz wsparcia psychodietetyka pediatrycznego?
👉 Umów konsultację online.

 


Jak mówić do dziecka?

Dzieci można stopniowo włączać do rozmowy – ale nie poprzez etykietowanie.

✅ Warto:

  • informować, a nie oceniać 📝

  • podkreślać mocne strony dziecka 🌟

  • wyjaśniać, że jedzenie „inaczej” nie oznacza „gorzej” 🔄

Możemy powiedzieć:
💖 „Wiem, że jedzenie niektórych rzeczy jest dla Ciebie trudne. Rozumiem Cię i jestem po to, żeby Ci pomóc. Wspólnie znajdziemy sposoby, które ułatwią Ci naukę nowych umiejętności”.


 Wsparcie zamiast krytyki

Dziecko najbardziej potrzebuje poczucia, że jest akceptowane i rozumiane.
Zamiast wzmacniać lęk etykietami, rodzic może:

  • dodawać otuchy 💪

  • wspierać 💞

  • dawać poczucie bezpieczeństwa 🛡

To właśnie relacja, cierpliwość i empatia pomagają dziecku stopniowo oswajać wybiórczość pokarmową.

Nie chodzi o ignorowanie problemu – tylko o świadome, wspierające podejście.


👉 Kluczowe przesłanie: 
Nasze słowa kształtują dziecięcy obraz siebie.
Zamiast mówić, czego dziecko „nie potrafi”, pokażmy mu, że jest wartościowe, a my – jako dorośli – jesteśmy obok, gotowi wspierać je w pokonywaniu trudności. 

Potrzebujesz wsparcia psychodietetyka pediatrycznego?
👉 Umów konsultację online.

 


Popularne posty