Jak postępować gdy moje dziecko je wybiórczo ?
Ważne byś zdawała sobie sprawę że czeka Cię długa droga, by zmiana się pojawiła musisz być cierpliwa i konsekwentna w swoich działaniach.
Rodzic może pomóc dziecku oswoić się z jedzeniem w sposób łagodny i naturalny, bez stresu i przymusu.
Najważniejsze jest podejście pełne zrozumienia i cierpliwości. Zamiast presji lepiej stosować strategię małych kroków i pozwalać dziecku na eksplorację smaków we własnym tempie. 😊
💛 Spokojna, zrelaksowana mama to najlepsze wsparcie dla dziecka – nie tylko przy stole, ale i w całym życiu!
Lepszy apetyt – jeśli dziecko co chwilę podjada przekąski, nie będzie głodne podczas głównych posiłków i chętniej odmówi zdrowego jedzenia.
Organizm przyzwyczaja się do stałych pór jedzenia – układ trawienny pracuje efektywniej, gdy posiłki są regularne, co zmniejsza ryzyko problemów trawiennych.
Mniej wybiórczości – dziecko, które czuje głód w porze obiadu, jest bardziej otwarte na nowe smaki niż to, które najadło się chrupkami godzinę wcześniej.
Uniknięcie gwałtownych skoków cukru we krwi – częste podjadanie słodkich przekąsek 🍭 powoduje nagłe wzrosty i spadki energii, co może wpływać na nastrój i zachowanie dziecka.
💡 Jak wprowadzić zdrowe nawyki?
✅ Ustal 5 posiłków dziennie w stałych porach.
✅ Jeśli dziecko prosi o przekąskę, zaproponuj coś zdrowego (np. warzywa lub jogurt).
✅ Pamiętaj, że chwilowy głód to nie tragedia – to naturalny sygnał organizmu, że czas na kolejny posiłek.
✅ Unikaj podawania słodyczy między posiłkami, by nie psuć apetytu.
👉Potrzebujesz więcej praktycznych wskazówek, ćwiczeń i pomysłów na oswajanie dziecka z nowościami — obserwuj mój profil, gdzie regularnie pokazuję, jak pracować z wybiórczością pokarmową w domu, bez presji i walki przy stole.
Dzieci uczą się głównie przez naśladowanie! Jeśli rodzic chce, aby dziecko jadło różnorodnie, sam powinien pokazywać otwartość na nowe smaki i produkty.
Dziecko obserwuje i uczy się od dorosłych – jeśli widzi, że mama lub tata chętnie próbują nowych rzeczy, samo może zacząć je traktować jako coś naturalnego.
Budowanie pozytywnej atmosfery wokół jedzenia – jeśli rodzic je różne produkty z przyjemnością, bez presji i narzekania, dziecko zaczyna postrzegać jedzenie jako coś przyjemnego, a nie stresującego.
Zmniejszenie lęku przed nowymi produktami – dzieci z wybiórczością pokarmową mogą czuć niepewność wobec nieznanych smaków. Widząc, że rodzic próbuje czegoś nowego i to mu smakuje, mogą poczuć się bezpieczniej.
Rodzic jako "tester" nowych smaków – jeśli dziecko nie chce od razu czegoś spróbować, warto pokazać mu, że dorosły to je, opisać smak i zachęcić bez nacisku, np.: "To ciekawe, chrupiące, trochę słodkie – chcesz sprawdzić, czy ci się spodoba?"
Próbowanie nowości razem – można zaproponować zabawę: "Dziś ja próbuję czegoś nowego, a jutro ty wybierasz coś dla mnie!" To tworzy pozytywną rutynę i uczy elastyczności w jedzeniu.
💡 Jak być dobrym przykładem?
✅ Regularnie próbować nowych produktów przy dziecku.
✅ Nie komentować negatywnie smaku jedzenia („blee, to niedobre”), bo dziecko może to przejąć.
✅ Zachowywać spokój – nie naciskać, ale zachęcać poprzez własny przykład.
✅ Cieszyć się jedzeniem i celebrować nowe smaki! 🎉
Jeśli rodzic pokaże otwartość na jedzenie, dziecko stopniowo też zacznie się otwierać! 😊🍏
Dzieci z wybiórczością pokarmową często mają trudność z akceptacją nowych smaków i tekstur. Zabawy sensoryczne pomagają im oswoić się z jedzeniem w przyjemny i naturalny sposób – bez presji.
Poznawanie jedzenia wszystkimi zmysłami – dotykanie, wąchanie, ugniatanie czy nawet zabawa jedzeniem pozwala dziecku lepiej oswoić się z nowymi produktami przed ich spróbowaniem.
Redukcja lęku przed nowymi konsystencjami – dzieci mogą mieć opory przed lepkimi, chrupiącymi czy śliskimi produktami. Zabawa pomaga im stopniowo zaakceptować różne faktury.
Jedzenie staje się przyjemnością, a nie obowiązkiem – jeśli dziecko ma pozytywne skojarzenia z jedzeniem, chętniej je później spróbuje.
Budowanie ciekawości i samodzielności – dziecko, które może swobodnie eksperymentować z jedzeniem, chętniej odkrywa nowe smaki i produkty.
💡 Pomysły na zabawy sensoryczne z jedzeniem.
Zabawy zabawy oswajające jedzenie
🔹 Minimalny stres, większa akceptacja – mała ilość nowego jedzenia (np. kawałek chleba , łyżeczka ryżu , łyżeczka sosu ) nie jest tak przytłaczająca jak cały talerz. Dziecko może się z nim oswoić bez presji.
🔹 Stopniowe budowanie tolerancji – zaczynając od "dotknij → powąchaj → poliż → ugryź", można powoli przyzwyczajać dziecko do nowego produktu bez zmuszania go do jedzenia.
🔹 Metoda sukcesywnych ekspozycji – im więcej razy dziecko zobaczy i doświadczy nowego jedzenia, tym większa szansa, że je zaakceptuje. Nawet jeśli za pierwszym razem tylko je dotknie – to już krok naprzód!
Wprowadzanie nowych produktów do diety dziecka z wybiórczością pokarmową to proces, nie jednorazowa próba. Bez dobrze przemyślanej strategii łatwo się zniechęcić i wpaść w błędne koło frustracji. Oto, dlaczego warto mieć plan:
🔄 Konsekwencja przynosi efekty – jednorazowe podanie nowego jedzenia to za mało. Dziecko może potrzebować nawet 15-20 prób, zanim zaakceptuje produkt. Plan pomaga pamiętać o systematyczności.
Unikanie zbyt szybkiego poddawania się – bez strategii rodzic może szybko dojść do wniosku, że „moje dziecko nigdy tego nie zje” i przestać próbować. Planowanie pomaga wytrwać mimo trudności.
Monitorowanie postępów – zapisując, co działa, a co nie, rodzic może lepiej dostosować metodę. Może np. zauważyć, że dziecko woli warzywa w surowej 🥕 niż gotowanej formie.
Mniej stresu i chaosu – brak strategii prowadzi do przypadkowych działań i frustracji. Mając plan, rodzic wie, co robić krok po kroku, a dziecko ma większe poczucie bezpieczeństwa.
📌 Co powinien zawierać dobry plan?
✅ Jasny cel – np. „Chcę, żeby moje dziecko zaakceptowało nowe warzywa” 🥦.
✅ Małe kroki – np. „Najpierw pozwolę mu dotknąć nowego produktu, potem powąchać, a dopiero później zachęcę do zjedzenia”
✅ Konsekwencję – np. „Codziennie kładę nowy produkt na talerzu, bez presji na zjedzenie.”
✅ Elastyczność – jeśli jedna metoda nie działa, warto ją dostosować, np. zmienić formę jedzenia (np. puree zamiast surowego warzywa).
💡 Bez planu trudno o sukces, a z planem – każde małe zwycięstwo jest krokiem do bardziej różnorodnej diety! 🌱🍽️
Jeżeli czujesz, że potrzebujesz wsparcia w tych działaniach poproś o pomoc psychodietetyka dziecięcego. Specjalista ten przeprowadzi z Tobą szczegółowy wywiad, zbierze pełną historię medyczną Twojego dziecka, dokładnie oceni sytuację i pomoże wyznaczyć realne cele. Na tej podstawie ułoży indywidualny plan działania dopasowany do potrzeb całej rodziny. Będzie Cię także wspierał i motywował na każdym etapie zmian. Pamiętaj, że to właśnie motywacja i nastawienie rodzica w dużej mierze decydują o przebiegu i skuteczności terapii.
Przydatny dla Ciebie może też być artykuł.
Oswajanie i kontakt sensoryczny
Jak wzbogacić w cenne składniki odżywcze posiłki niejadka ?
Zdrowie dziecka z wybiórczością pokarmową.
👉Potrzebujesz więcej praktycznych wskazówek, ćwiczeń i pomysłów na oswajanie dziecka z nowościami — obserwuj mój profil, gdzie regularnie pokazuję, jak pracować z wybiórczością pokarmową w domu, bez presji i walki przy stole.













