Food chaining, od suchego makaranu do makaronu z sosem.
Metoda food chaining jest stosowana w terapii wybiórczego jedzenia, także przy ARFID . Celem tej terapii jest stopniowe rozszerzanie repertuaru pokarmów, zaczynając od akceptowanych produktów i wprowadzając niewielkie zmiany w ich cechach sensorycznych (smak, konsystencja, kolor, kształt, temperatura itp.).
Załóżmy, że osoba z ARFID je tylko suchy makaron typu penne bez żadnych dodatków. Poniżej znajduje się szczegółowy łańcuch pokarmowy (food chain) prowadzący do zaakceptowania makaronu z sosem pomidorowy
🧩 Etap 1: Produkt bazowy – suchy makaron
-
🍝 Makaron penne, ugotowany, ale zupełnie suchy
-
Obserwujemy, jakie cechy są tolerowane: twardość, brak zapachu, brak „śliskiego” uczucia.
Masz dziecko z wybiórczością? Mam na to sposób – obserwuj mój Instagram!
🧩 Etap 2: Małe zmiany
-
🍝 Makaron penne gotowany w garnku z odrobiną oliwy.
-
👃 Wprowadzenie zapachu (np. gotując makaron w tej samej kuchni, gdzie znajduje się sos pomidorowy w innym garnku).
🧩 Etap 3: Pierwszy delikatny kontakt z sosem
-
🍅 Dotknięcie końcówki jednego makaronu do sosu pomidorowego.
-
🌟 Praktykuj eksplorację: oglądanie, dotykanie, wąchanie, lizanie, wypluwanie – wszystko jest dopuszczalne.
🧩 Etap 4: Makaron z „kropką” sosu
-
🍅 Nałożenie mikroskopijnej ilości sosu pomidorowego na jeden makaron.
🧩 Etap 5: Makaron częściowo wymieszany z sosem.
-
🍝 Niewielka część makaronu jest pokryta cienką warstwą sosu.
-
🌶 Sos powinien być łagodny, gładki, bez dodatków.
🧩 Etap 6: Makaron w pełni wymieszany z sosem
-
🍝 Makaron z całkowicie, ale cienko pokrytym sosem pomidorowym.
🧩 Etap 7: Makaron z dodatkami w sosie (opcjonalnie)
-
🍆 Stopniowe dodawanie rozdrobnionych, gładkich warzyw do sosu (np. blendowana marchewka).
-
🧀 Posypanie serem – nowa tekstura, nowy aromat.
-
To etap zaawansowany – nie dla każdego konieczny.
✅ ZASADY FOOD CHAINING
-
Stopniowanie i cierpliwość – każda zmiana jest bardzo mała.
-
Eksploracja bez presji – dotykanie, wąchanie, rozsmarowywanie sosu palcem – to też kontakt z jedzeniem.
-
Stabilizacja – każde nowe ogniwo łańcucha musi być akceptowane kilkukrotnie, zanim przejdziemy dalej.
-
Modelowanie – obecność osoby jedzącej nowy pokarm razem z dzieckiem.
-
Wybór i kontrola – osoba z ARFID powinna mieć możliwość decydowania, kiedy i jak próbuje nowej wersji jedzenia.










