Food chaining, od suchego makaranu do makaronu z sosem.

 


Metoda food chaining jest stosowana w terapii wybiórczego jedzenia, także przy ARFID . Celem tej metody jest stopniowe rozszerzanie repertuaru pokarmów, zaczynając od akceptowanych produktów i wprowadzając niewielkie zmiany w ich cechach sensorycznych (smak, konsystencja, kolor, kształt, temperatura itp.).

Załóżmy, że osoba z ARFID je tylko suchy makaron typu penne bez żadnych dodatków. Poniżej znajduje się szczegółowy łańcuch pokarmowy (food chain) prowadzący do zaakceptowania makaronu z sosem pomidorowy



 Etap 1: Produkt bazowy – suchy makaron


 Etap 2: Małe zmiany 

  •  Makaron penne gotowany w garnku z odrobiną oliwy.

  •  Wprowadzenie zapachu (np. gotując makaron w tej samej kuchni, gdzie znajduje się sos pomidorowy w innym garnku).

     



 Etap 3: Pierwszy delikatny kontakt z sosem

  • Dotknięcie końcówki jednego makaronu do sosu pomidorowego.

  •  Praktykuj eksplorację: oglądanie, dotykanie, wąchanie, lizanie, wypluwanie – wszystko jest dopuszczalne.


     


 Etap 4: Makaron z „kropką” sosu

  • Nałożenie mikroskopijnej ilości sosu pomidorowego na jeden makaron.


     


Etap 5: Makaron częściowo wymieszany z sosem.

  •  Niewielka część makaronu jest pokryta cienką warstwą sosu.

  •  Sos powinien być łagodny, gładki, bez dodatków. 


     


Etap 6: Makaron w pełni wymieszany z sosem

  •  Makaron z całkowicie, ale cienko pokrytym sosem pomidorowym.


     


Etap 7: Makaron z dodatkami w sosie (opcjonalnie)

  •  Stopniowe dodawanie rozdrobnionych, gładkich warzyw do sosu (np. blendowana marchewka).

  •  Posypanie serem – nowa tekstura, nowy aromat.

  • To etap zaawansowany – nie dla każdego konieczny.


✅ ZASADY FOOD CHAINING

  1. Stopniowanie i cierpliwość – każda zmiana jest bardzo mała.

  2. Eksploracja bez presji – dotykanie, wąchanie, rozsmarowywanie sosu palcem – to też kontakt z jedzeniem.

  3. Stabilizacja – każde nowe ogniwo łańcucha musi być akceptowane kilkukrotnie, zanim przejdziemy dalej.

  4. Modelowanie – obecność osoby jedzącej nowy pokarm razem z dzieckiem.

  5. Wybór i kontrola – osoba z wybiorczością pokarmową lub ARFID powinna mieć możliwość decydowania, kiedy i jak próbuje nowej wersji jedzenia.

    Potrzebujesz wsparcia psychodietetyka pediatrycznego?
    👉 Umów konsultację online.

     

     

    👉Obserwuj mój profil na Instagramie — znajdziesz tam praktyczne wskazówki i wsparcie, jak krok po kroku pomagać dziecku w oswajaniu nowego jedzenia. 

     

    👉 Znajdziesz mnie także na Facebooku
     

     

Przydatny dla Ciebie może też być artykuł. 

 

Oswajanie i kontakt sensoryczny

  

Moje dziecko eliminuje z diety coraz więcej produktów. Co robić?

 

Czy dieta "3 raz bez" ma uzasadnienie u dzieci z wybiorczością pokarmową w spektrum autyzmu?