Gdy dziecko nie chce jeść warzyw, zacznij od zabawy.
Przy wybiórczości pokarmowej przekonywanie do jedzenia warzyw nie pomaga. Może natomiast zwiększać napięcie związane z jedzeniem i sprawiać, że dziecko jeszcze bardziej zacznie unikać danego produktu.
Dlatego proponuje ci inną metodę.
Dlaczego zabawa może być pomocna?
Zabawa pozwala dziecku mieć kontakt z produktem bez oczekiwania, że musi go zjeść.
Najpierw oswajanie, później jedzenie.
W przypadku dzieci niechętnych do jedzenia warzyw droga do zjedzenia nowego produktu składa się z wielu małych kroków.
Dziecko może najpierw:
- patrzeć na warzywo,
- zaakceptować jego obecność,
- dotknąć go,
- wziąć do ręki,
- powąchać,
- bawić się nim,
- polizać,
- ugryźć i wypluć,
- a dopiero później zacząć je jeść.
Nie każde dziecko przejdzie przez te etapy w takiej samej kolejności i w takim samym tempie.
Dlatego jeśli dziecko dotknęło marchewki, ale jej nie zjadło, to nadal jest to ważne doświadczenie.
3 zabawy z marchewką
Nie potrzebujesz specjalnych pomocy. Możesz wykorzystać zwykłą marchewkę i zabawki, które dziecko już ma.
1. Bębnienie marchewką
Pokrój marchewkę na większe kawałki i pokaż dziecku że marchewka może zamienić się w instrument.
Niech dziecko sprawdzi jaki dźwięk wydaje marchewka, kiedy uderza nią o różne przedmioty.
2. Koparka i marchewka
Jeśli dziecko lubi samochody i koparki, możesz wykorzystać jego zainteresowanie.
Marchewka może być ładunkiem, który koparka przewozi z jednego miejsca w drugie.
Możecie ją załadować, przewieźć, wysypać i ponownie załadować.
Dziecko ma wtedy możliwość dotykania marchewki i kontaktowania się z nią w sposób, który jest dla niego atrakcyjny.
3. Karmienie zwierząt
Marchewka może być również jedzeniem dla figurek, zabawkowych zwierzątek.
Dziecko może podawać im kawałki marchewki, przekładać je i obserwować.
Może ją w trakcie zabawy powąchać, dotknąć, polizać, a nawet ugryźć.
Nie każda zabawa musi zakończyć się zjedzeniem.
Jeżeli dziecko podczas zabawy:
dotknęło marchewki — to jest krok.
powąchało ją — to jest krok.
polizało — to jest krok.
ugryzło i wypluło — to również jest krok.
Celem na początku jest zwiększanie tolerancji na kontakt z produktem i budowanie pozytywnych doświadczeń z jedzeniem.
Wybiórczość pokarmowa nie znika dzięki jednemu ćwiczeniu czy jednej zabawie. To proces, w którym małe kroki mają znaczenie.
Jeżeli Twoje dziecko w kółko je to samo, trudno mu zaakceptować nowe produkty, nie chce jeść warzyw, posiłki stały się dla Was źródłem stresu, warto poszukać indywidualnego wsparcia.
Pracuję z dziećmi i młodzieżą zmagającymi się z wybiórczością pokarmową, również z dziećmi w spektrum autyzmu.
Jeżeli potrzebujesz wsparcia, umówić się ze mną na konsultację online.
Potrzebujesz wsparcia psychodietetyka pediatrycznego?
👉 Umów konsultację online.
👉Obserwuj mój profil na Instagramie — znajdziesz tam praktyczne wskazówki i wsparcie, jak krok po kroku pomagać dziecku w oswajaniu nowego jedzenia.
Przydatny dla Ciebie może też być artykuł.
Malowanie jedzeniem jako element terapii.
Dlaczego Twoje dziecko ma trudności z jedzeniem?
Jakie badania warto wykonać u dziecka z wybiórczością pokarmową?
.jpg)





