Gdy dziecko nie chce jeść warzyw, zacznij od zabawy.

 



Przy wybiórczości pokarmowej przekonywanie do jedzenia warzyw nie pomaga. Może natomiast zwiększać napięcie związane z jedzeniem i sprawiać, że dziecko jeszcze bardziej zacznie unikać danego produktu.

Dlatego proponuje ci inną metodę.

Dlaczego zabawa może być pomocna?

Zabawa pozwala dziecku mieć kontakt z produktem bez oczekiwania, że musi go zjeść.

Najpierw oswajanie, później jedzenie.

W przypadku  dzieci niechętnych do jedzenia warzyw droga do zjedzenia nowego produktu składa się z wielu małych kroków.

Dziecko może najpierw:

  • patrzeć na warzywo,
  • zaakceptować jego obecność,
  • dotknąć go,
  • wziąć do ręki,
  • powąchać,
  • bawić się nim,
  • polizać,
  • ugryźć i wypluć,
  • a dopiero później zacząć je jeść.

Nie każde dziecko przejdzie przez te etapy w takiej samej kolejności i w takim samym tempie.

Dlatego jeśli dziecko dotknęło marchewki, ale jej nie zjadło, to nadal jest to ważne doświadczenie.


 

3 zabawy z marchewką

Nie potrzebujesz specjalnych pomocy. Możesz wykorzystać zwykłą marchewkę i zabawki, które dziecko już ma.

1. Bębnienie marchewką

Pokrój marchewkę na większe kawałki i pokaż dziecku że marchewka może zamienić się w instrument.

Niech dziecko sprawdzi jaki dźwięk wydaje marchewka, kiedy uderza  nią o różne przedmioty.

 2. Koparka i marchewka

Jeśli dziecko lubi samochody i koparki, możesz wykorzystać jego zainteresowanie.

Marchewka może być ładunkiem, który koparka przewozi z jednego miejsca w drugie.

Możecie ją załadować, przewieźć, wysypać i ponownie załadować.

Dziecko ma wtedy możliwość dotykania marchewki i kontaktowania się z nią w sposób, który jest dla niego atrakcyjny.

 3. Karmienie zwierząt

Marchewka może być również jedzeniem dla figurek, zabawkowych zwierzątek.

Dziecko może podawać im kawałki marchewki, przekładać je i obserwować.

Może ją w trakcie zabawy powąchać, dotknąć, polizać, a nawet ugryźć.

 

Nie każda zabawa musi zakończyć się zjedzeniem.

Jeżeli dziecko podczas zabawy:

dotknęło marchewki — to jest krok.
powąchało ją — to jest krok.
polizało — to jest krok.
ugryzło i wypluło — to również jest krok.

Celem na początku jest zwiększanie tolerancji na kontakt z produktem i budowanie pozytywnych doświadczeń z jedzeniem.

Wybiórczość pokarmowa nie znika dzięki jednemu ćwiczeniu czy jednej zabawie. To proces, w którym małe kroki mają znaczenie.

Jeżeli Twoje dziecko w kółko je to samo, trudno mu zaakceptować nowe produkty, nie chce jeść warzyw, posiłki stały się dla Was źródłem stresu, warto poszukać indywidualnego wsparcia.

Pracuję z dziećmi i młodzieżą zmagającymi się z wybiórczością pokarmową, również z dziećmi w spektrum autyzmu.

Jeżeli potrzebujesz wsparcia, umówić się ze mną na konsultację online. 

Potrzebujesz wsparcia psychodietetyka pediatrycznego?
👉 Umów konsultację online.


 

👉Obserwuj mój profil na Instagramie — znajdziesz tam praktyczne wskazówki i wsparcie, jak krok po kroku pomagać dziecku w oswajaniu nowego jedzenia. 

 

👉 Znajdziesz mnie także na Facebooku
 

Przydatny dla Ciebie może też być artykuł. 

 


Malowanie jedzeniem jako element terapii.

Dlaczego Twoje dziecko ma trudności z jedzeniem?

Jakie badania warto wykonać u dziecka z wybiórczością pokarmową?

 


Popularne posty